Γνωρίζοντας το Ξηρόμερο: Μοναστηράκι, στα αιωνόβια πλατάνια, τις νεροτριβές και σ’ έναν από τους ψηλότερους καταρράκτες στην Ελλάδα

Κείμενο - Φωτογραφίες: Ανδρομάχη Βρακατσέλη

Στη σκιά των Ακαρνανικών Ορέων βρίσκεται το χωριό Μοναστηράκι, μισή ώρα από τη Λευκάδα. Σε ένα τοπίο με απαράμιλλη φυσική ομορφιά, τρεχούμενα νερά και αιωνόβια πλατάνια συναντά κανείς ακόμη τους ηλικιωμένους με τις αγκλίτσες τους να πίνουν καφέ στα παραδοσιακά του καφενεία. Βρισκόμαστε στην καρδιά του Ξηρομέρου και όλα αυτά παραπέμπουν σε άλλη εποχή.

 

Ο ποταμός Κεφαλόβρυσος διασχίζει το χωριό και μπορεί κανείς να τον απολαύσει στο γεφυράκι στη κεντρική πλατεία του χωριού, περπατώντας στα λιθόστρωτα ή επισκέπτοντας τις νεροτριβές. Εκεί υπάρχουν επιχειρήσεις που αναλαμβάνουν το πλύσιμο ρούχων στο ποτάμι με το παραδοσιακό και φυσικό τρόπο χωρίς απορρυπαντικό χρησιμοποιώντας την ορμή του νερού.

O Κεφαλόβρυσος στο Μοναστηράκι

Ο ποταμός δημιουργεί τρεις ιαματικές πηγές, της Χελώνας, της Νεράιδας και της Κορπής. Η τελευταία απέχει 3 χιλιόμετρα από το χωριό και γύρω της υπάρχει ομώνυμος οικισμός για όσους κάποτε την επισκέπτονταν για υδροθεραπεία. Στην περιοχή παράγεται το νερό Κορπή.

 

Όμως ο Κεφαλόβρυσος κρύβει και άλλα μυστικά. Δημιουργεί ένα από τα πιο επιβλητικά  φυσικά τοπία της Ελλάδας τον πανύψηλο  και άγνωστο καταρράκτη του Σεπετού. Η πρόσβαση πάρα πολύ δύσκολη καθότι το μέρος είναι παρθένο και γεμάτο πυκνή βλάστηση (περισσότερες πληροφορίες για τον καταρράκτη εδώ). Πίσω από τον καταρράκτη υπάρχει το σπήλαιο της  Νεραϊδοσπηλιάς.

 

Ένα από τα πιο σημαντικά βυζαντινά μνημεία της Ακαρνανίας βρίσκεται 2 χιλιόμετρα  νότια του χωριού, ο ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Παντοκράτορας) που πιθανότατα χτίστηκε πάνω σε άλλο ναό. Την περίοδο αυτή ερευνάται αν υπήρξε εκεί η Μονή του Σωτήρος των Σφετών με μαρτυρίες που τρέχουν πίσω στα 1229 πΧ. Το χωριό πιθανότατα πήρε το όνομά του από το ναό αυτό και γιορτάζει στις 18 Αυγούστου με το παλαιό ημερολόγιο.  Σε ένα τριήμερο πανηγύρι πλήθος κόσμου γεμίζει το Μοναστηράκι.

 

Η περιοχή φημίζεται για τα γευστικό κρέας και τα τυροκομικά. Αναζητείστε και το παραδοσιακό γλυκό κουριμάς. Τα παραδοσιακά ψητοπωλεία και οι ταβέρνες γεμίζουν κόσμο ακόμη και το χειμώνα. Ενώ πριν τη γιορτή του Πάσχα οι ντόπιοι κρατούν ζωντανό το έθιμο της τρομπέτας φτιάχνοντας το όργανο από φλούδα ιτιάς.

Στο βαθύ ίσκιο των πλατανιών και το κελάρυσμα του ποταμού το Μοναστηράκι ενδείκνυται για αυθεντικές αναζητήσεις.

Η Ανδρομάχη Βρακατσέλη προσφέρει φωτογραφικές υπηρεσίες κάθε είδους (εκδηλώσεις κα). Φωτογραφίζει τις αυθεντικές στιγμές σε εναλλακτικά τοπία και τις αιχμαλωτίζει για εσας και τους ανθρώπους που αγαπάτε.

www.andromachi.com Facebook

 

Γνωρίζοντας το Ξηρόμερο: Πάλαιρος, η απρόσμενη πλευρά του Ιονίου

Μόλις 30 λεπτά από την πόλη της Λευκάδας, βρίσκεται η Πάλαιρος, γνωστή και ως Ζαβέρδα. Πρόκειται για μια πολύ καλά οργανωμένη τουριστικά κωμόπολη, με μοναδικό φυσικό τοπίο και πολύπλευρο χαρακτήρα.

Ενδείκνυται για όσους επιθυμούν ξέγνοιαστες, εναλλακτικές και οικογενειακές διακοπές αλλά είναι ιδανική και για όσους επιζητούν έναν πιο έντονο παλμό στις διακοπές τους καθώς η νυχτερινή ζωή της Παλαίρου μπορεί να χαρακτηριστεί αρκετά ενδιαφέρουσα.

Η Πάλαιρος φιλοξενεί  πλήθος ιστιοπλοϊκών τόσο στο γραφικό της λιμανάκι  όσο και στη σύγχρονη μαρίνα της. Στα πλακόστρωτα και πολυσύχναστα στενά της  υπάρχουν  όμορφα σπίτια με το επιβλητικό αρχοντικό του Ράγκου να ξεχωρίζει. Φημολογείται μάλιστα πως εν έτει 1963 ο Αριστοτέλης Ωνάσης ήθελε να αγοράσει νησάκι δίπλα στην παραθαλάσσια αυτή κωμόπολη.

Ξεκινώντας από την Πάλαιρο, στην παράκτια ακτή του χωριού Πογωνιά συναντά κανείς μια απρόσμενη πλευρά του Ιονίου. Ήπιο κλίμα, κρυστάλλινα και καθαρά νερά με τυρκουάζ χρώμα. Το μέγιστο των χιλιομέτρων είναι δώδεκα, αλλά η οδική πρόσβαση σε αυτές είναι αρκετά δύσκολη γιατί  σε κάποια σημεία υπάρχει χωματόδρομος ή τσιμέντο. Αυτό όμως είναι που κάνει και το Ξηρόμερο ξεχωριστό: είναι ένας παρθένος τόπος.

Η απέραντη αμμώδης παραλία Ποταμάκι έχει θέα στα Ακαρνανικά βουνά και στα νησάκια του Ιονίου και αρκετοί είναι αυτοί που κάνουν οργανωμένο κάμπινγκ στην περιοχή. Η παραλία του Αη Γιάννη με το ομώνυμο εκκλησάκι  μυρίζει νησί. Είναι ένας ειδυλλιακός κολπίσκος με διαυγή νερά και βότσαλο. Το Βαρκό είναι ένας γραφικός όρμος με καταγάλανα νερά που το καλοκαίρι κατακλύζεται από ιστιοπλοϊκά. Μετά το Βαρκό, στις Ακαρνανικές ακτές  ένα ιδιαίτερο τοπίο δημιουργείται από τους μικρούς κολπίσκους. Τέλος  η παραλία Βαθυαβάλι, είναι  η ωραιότερη παραλία του νομού Αιτωλοακαρνανίας· Τυρκουάζ νερά, βότσαλο και ομορφιά που εκπλήσσει. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως χρόνια τώρα αποτελεί το κρυφό μυστικό των ιστιοπλόων.

Για αυτούς που αγαπούν τις εναλλακτικές δραστηριότητες η Πάλαιρος είναι ιδανική για καταδύσεις και προσφέρεται τόσο για τους αρχάριους όσο και για τους προχωρημένους. Ενδεικτικά καταδυτικά σημεία είναι ο Κόλπος Αγίας Παρασκευής, τα Αδελφονήσια και ο Άγιος Νικόλαος.

Σχεδόν 7 χιλιόμετρα εκτός πόλης, στα επιβλητικά Ακαρνανικά όρη βρίσκεται η Ιερά Μονή του Αγίου Δημητρίου με την εκπληκτική θέα στο Ιόνιο. Αξίζει κανείς να την επισκεφτεί στην εορτή του Αγίου στις 26 Οκτωβρίου, όπου οι ντόπιοι κάνουν μια ιδιαίτερη γιορτή με άλογα. Ενώ 12 χιλιόμετρα απέχει ο αρχαιολογικός χώρος της Παλαίρου, σε απόκεντρο βουνό στη θέση Κεχροπούλα. Εκεί συναντά κανείς μια ιδιαίτερη οχύρωση, τοξωτές πύλες, συλημένους τάφους και αρχαία αγορά.

Η Πάλαιρος έχει μια νησιώτικη ατμόσφαιρα και αποτελεί πόλο έλξης τουριστών που αναζητούν διακοπές ακριβώς δίπλα στη θάλασσα.

 

Η Ανδρομάχη Βρακατσέλη προσφέρει φωτογραφικές υπηρεσίες κάθε είδους (εκδηλώσεις κα). Φωτογραφίζει τις αυθεντικές στιγμές σε εναλλακτικά τοπία και τις αιχμαλωτίζει για εσας και τους ανθρώπους που αγαπάτε.

www.andromachi.com Facebook

Καταρράκτης Σεπετού: Φωτογραφίζοντας μια κρυμμένη γοητεία

Κείμενο – Φωτογραφίες : Ανδρομάχη Βρακατσέλη 

Πάει καιρός που κάναμε αυτήν την εκδρομή. Δεκέμβρης ήταν ή τέλη Νοέμβρη του 2013. Η Αιτωλοακαρνανία είναι τόπος που δεν χάνει τη γοητεία του οποιαδήποτε εποχή (εδώ άλλες εκδρομές Φράγμα Αρχαίας Αλυζίας, Τρύγος στην Περατιά, Χιονισμένα βουνά Αιτ/νιας, Ανάβαση στα Ακαρνανικά Όρη, Παλιός νερόμυλος Μυρτιάς, Πανσέληνος στα Ακαρνανικά Όρη). Πάντα η Περατιά είναι το σημείο αναχώρησης μας, ήρθαν και φίλοι από τη Λευκάδα και ξεκινήσαμε για το Μοναστηράκι. Το χωριό αυτό δεν είναι ξεχωριστό μόνο για τις  παραδοσιακές του νεροτριβές, τις πηγές Κορπής το κρέας του και τα γαλακτοκομικά του (κάθε χρόνο οικογενειακή φίλη μας προμηθεύει αυθεντικό σπιτικό βούτυρο) αλλά και για τον καταρράκτη του Σεπετού. Ένας εντυπωσιακός καταρράκτης που αν δεν τον έβλεπα από κοντά δεν θα φανταζόμουν πόσο όμορφος και ψηλός είναι. Από όσο έψαξα ήμουν η πρώτη επαγγελματίας φωτογράφος που φωτογράφισε αυτόν τον καταρράκτη. Αυτό θα πει  adventure photographer! ( φωτογράφος περιπέτειας)

 

Η πρόσβαση σε αυτόν δύσκολη. Ευτυχώς βρήκαμε μια παρέα νεαρών παιδιών που προσφέρθηκε να μας πάει γιατί διαφορετικά δεν θα το βρίσκαμε. Περάσαμε χωράφια και φτάσαμε στο ποτάμι που σε οδηγεί στον καταρράκτη. Η βλάστηση πυκνή, λάσπη αρκετή και το έδαφος γλίστραγε πολύ. Ανεβήκαμε σε πεσμένους κορμούς δέντρων, διασχίσαμε το ποτάμι και στο τέλος σκαρφαλώσαμε έναν μεγάλο βράχο για να καταλήξουμε στον καταρράκτη. Κάποιους τους κουβάλησαν στην πλάτη. Το θέαμα άξιζε όσο τίποτε άλλο. Ένας καταρράκτης σα λαμπάδα στέκονταν μπροστά σου. Και το μόνο που σκεφτόσουν ήταν «μα είναι δυνατόν να κρύβει τόσες ομορφιές η φύση»; Δεν πλησιάσαμε πολύ γιατί το νερό έτρεχε με δύναμη και ήταν επικίνδυνο. Καιρό μετά διάβασα ότι πίσω από τον καταρράκτη κρύβεται μια σπηλιά ή νεραϊδοσπηλιά κατά τους ντόπιους. Σύμφωνα με τα αρχεία της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας που το επισκέφτηκε το 1957 οι διαστάσεις του σπηλαίου είναι μήκος 26 μ, βάθος 1.5 και ύψος 15 μέτρα.

Πάει καιρός που κάναμε αυτήν την εκδρομή. Ακόμη θυμάμαι πόσο μικρή ένιωσα μπροστά στον καταρράκτη του Σεπετού.

Για πρόσβαση στον καταρράκτη στείλτε μας εδω:andromachiv@hotmail.com

 

Η Ανδρομάχη Βρακατσέλη εξερευνά τον κόσμο μέσω του ήχου και της φωτογραφίας και καταγράφει την πολιτιστική κληρονομιά της Αιτωλοακαρνανίας. Είναι υποψήφια διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Eκπαιδευτική συνεργάτης στον ήχο, την εικόνα και τα νέα μέσα στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο Ευγενίδειο Ίδρυμα, κα. Έργα της έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Λονδίνο, Μπουένος Αίρες κα)  www.andromachi.com Facebook

 

 

 

Οδοιπορικό στην Αρχαία Αλυζία Αιτωλοακαρνανίας (μέρος πρώτο)

Γενάρης λοιπόν, βροχερή μέρα, ξεκινήσαμε όπως πάντα από το χωριό Περατιά και ακολουθήσαμε το δρόμο από την Πάλαιρο προς το Μύτικα ώστε να φτάσουμε στο χωριό Βάρνακας. Εκεί,  στις χαράδρες των Ακαρνανικών ορέων βρίσκεται κρυμμένο το φράγμα της Αρχαίας Αλυζίας: “ένα από τα πιο προηγμένα τεχνολογικά αρχαία φράγματα της ελληνικής επικράτειας”

 

Στο δρόμο προς Μύτικα, η Λευκάδα στα δυτικά, και το Ιόνιο είχε ένα γοητευτικό γκριζοπράσινο χρώμα λόγω της χειμωνάτικης συννεφιάς. Πάντα αυτή η πλευρά ίσως λόγω του ξερού της τοπίου έχει μια ιδιαίτερη και άγρια ομορφιά. Βέβαια συναντάς αρκετά ζωά και ίσως αυτό το κάνει και λίγο πιο επικίνδυνο στην οδήγηση..Αυτή τη φορά είδαμε την  αυτόχθονη ποικιλία γουρουνιού που έχει τις ρίζες της στα αρχαία χρόνια (το ελληνικό γουρούνι είναι μαύρο και τριχωτό και όχι ροζ). Μάλιστα επειδή η διαβίωσή τους στη δύσβατη περιοχή είναι πιο δύσκολη έχουν ένα λεπτό στρώμα λίπους. Για αυτό το λόγο οι κτηνοτρόφοι δεν τα προτιμούν, αν και το κρέας τους δε συγκρίνεται, και έτσι σιγα σιγά οι ντόπιες φυλές ζώων εξαφανίζονται.

 

Φτάνοντας στο Βάρνακα, οι κάτοικοι πολύ εξυπηρετικοί να μας βοηθήσουν. Δεν θα ξεχάσω τον ηλικιωμένο τσοπάνο που περπατούσε καμαρωτός με το ταγάρι του. Άλλες εποχές, άλλες εικόνες. Από το χωριό αυτό ήταν ο οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του '21 Γεώργιος Βαρνακιώτης, ο «Στρατηγός της Δυτικής Ελλάδας».

Το φράγμα είναι πολύ κοντά στο χωριό και ο καταρράκτης δίπλα σε αυτό αν και μικρός είναι απαράμιλλης ομορφιάς!Χρονολογείται από τον 1ο αι πΧ έχει μήκους 25μ και ύψος 12.Το τοπίο βραχώδες και άγριο, είμαστε στο Ξηρόμερο άλλωστε, με παλιούς νερόμυλους και αιωνόβια πλατάνια, αλλά δυστυχώς ο καιρός δεν μας επέτρεψε να ανέβουμε και στο κάστρο  (θέση Γλώσσες).

Βγαίνοντας από το χωριό μετά την Παναγούλα στο δρόμο προς Αρχοντοχώρι, δεσπόζει στα αριστερά μας ο Πύργος- Παρατηρητήριο, κομμάτι της οχύρωσης της Αρχαίας Αλυζίας. Η θέα είναι εκπληκτική και το συννεφιασμένο νησί Κάλαμος μοιάζει με ηφαίστειο από ψηλά.

 

Κάποιες στιγμές σταμάτεγε η βροχή και μας έδινε τη δυνατότητα να περπατήσουμε έξω. Έτσι ήμασταν πολύ τυχεροί που κάναμε βόλτα στην παραλία του Μύτικα και είδαμε το νησί του Καλάμου μέσα στη βροχή και τη συννεφιά. Δυστυχώς όμως δεν προλάβαμε να δούμε τα ερείπια του Ναού της Αρτέμιδος στην περιφέρεια Δρυμώνα. Την επόμενη φορά!

 

Φωτογραφίες - κείμενο: Ανδρομάχη Βρακατσέλη

Η Ανδρομάχη Βρακατσέλη εξερευνά τον κόσμο μέσω του ήχου και της φωτογραφίας. Είναι υποψήφια διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αιγαίου, εκπαιδευτικός συνεργάτης του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, του Ευγενίδιου Ιδρύματος και  του Πολιτιστικού Ιδρύματος Τρ. Πειραιώς στον ήχο, την εικόνα και τα ψηφιακά μέσα.

Κάνε μας like στο Facebook!