Aνάμεσα στις Ακαρνανικές κορυφές στο χωριό του Παλιού Βάρνακα

 

Μια ακόμη κρυμμένη ομορφιά της Αιωτολοακαρνίας είναι το πέτρινο χωριό του  Παλιού Βάρνακα (εδώ άλλες εκδρομές καταρράκτης Σεπετού, Φράγμα Αρχαίας Αλυζίας, Τρύγος στην Περατιά, Χιονισμένα βουνά Αιτ/νιας, Ανάβαση στα Ακαρνανικά Όρη, Παλιός νερόμυλος Μυρτιάς, Πανσέληνος στα Ακαρνανικά Όρη). Εγκαταλελειμμένο εδώ και χρόνια αλλά η γοητεία του παραμένει ακλόνητη. Μάλιστα είμαι η πρώτη επαγγελματίας φωτογράφος που φωτογράφισε τον Παλιό Βάρνακα και αυτό έδωσε στην εκδρομή μας αέρα εξερεύνησης και περιπέτειας.

Διασχίσαμε το σημερινό χωριό του Βάρνακα, μια κοινότητα 350 κάτοικων, και στην συνέχεια  μέσα από μια μοναδική διαδρομή  τόσο από πλευρας φυσικου περιβάλλοντος (διπλά στο ποτάμι με τα πανέμορφα πλατάνια) όσο  και από αρχαιολογικά μνημεία (Αρχαίο Φράγμα Αλυζιας, Βυζαντινό κάστρο του Βαρνακα)  φτάσαμε στον παλιό Βάρνακα. Ανάμεσα στις κορυφές των Ακαρνανικών ορέων, τα απόκρημνα βράχια και το παρθένο Ξηρομερίτικο τοπίο βρίσκεις διάσπαρτα τα πέτρινα σπίτια του χωριού. Με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική τους τα σπίτια είναι ένα με τα χρώματα του τοπίου. Όσο και να περπατάς  ανακαλύπτεις όλο και περισσότερες οικίες ενώ η θέα προς τα νησιά του Ιονίου είναι επιβλητική.

Λίγα λογια για την ιστορία του χωριού, που είναι μεγάλη, όπως μας ενημέρωσε ο Πολιτιστικός Περιβαλλοντικός Σύλλογος Βάρνακα: "Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ο Βάρνακας υπήρξε έδρα του αρματολικιού του Ξηρομέρου, χάρις την εθνική δράση της οικογένειας Βαρνακιώτη και όχι μόνο (πάρα πολλοί αγωνιστές της επανάστασης του 1821 είχαν την καταγωγή τους από το Βαρνακα).  Το 1806 τα χωριά περιήλθαν στην εξουσία του Αλή Πασά ο οποίος κατεδίωξε τον Γ. Βαρνακιώτη, το 1810 τον αποκατέστησε στο αξίωμα του καπετάνιου της περιοχής φοβούμενος πιθανή εξέγερση. Στις 10 Μάη ο Γ. Βαρνακιώτης κήρυξε την έναρξη της επανάστασης στο Ξηρόμερο και εξέδωσε την πρώτη επαναστατική προκήρυξη της Δυτικής Ελλάδας.

Το χωριό αποτέλεσε σημαντική κωμόπολη (κεφαλοχώρι) για τη γύρω περιοχή, τα πλούσια αρχαιολογικά ευρήματα και τα ερείπια του παλαιού Βάρνακα μαρτυρούν αυτόν του το ρόλο.Αξιόλογης αρχαιολογικής σκοπιάς αποτελεί και ο Ιερός ναός του Αγίου Αθανασίου που εντάσσεται στο 16ο αιώνα μ.Χ. Σήμερα ο παλαιός ναός έχει ανοικοδομηθεί.Υπήρχαν ακόμη 3-4 σημαντικοί ναοί που δυστυχώς δεν έχουν διασωθεί.Επίσης στο κέντρο του  ερειπωμένου χωριού υπάρχει ακόμη η βρύση με το εξαιρετικής ποιότητας νερό ου πηγάζει από τα γύρω βουνά. Από το 1920 οι κάτοικοι αρχίσαν σιγά σιγά να εγκαταλείπουν το χωριο και την δεκαετία του 1950 αυτό εγκαταλείφθηκε πλήρως".

Έχουμε ακόμη πολλά να ανακαλύψουμε σε αυτό το νομό!

 

Η Ανδρομάχη Βρακατσέλη εξερευνά τον κόσμο μέσω της τέχνης και προσφέρει φωτογραφικές υπηρεσίες κάθε είδους (εκδηλώσεις κα). . Είναι υποψήφια διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Eκπαιδευτική συνεργάτης στον ήχο, την εικόνα και τα νέα μέσα στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο Ευγενίδειο Ίδρυμα, κα. Έργα της έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Λονδίνο, Μπουένος Αίρες κα)  www.andromachi.com Facebook

 

 

Γνωρίζοντας το Ξηρόμερο: Μοναστηράκι, στα αιωνόβια πλατάνια, τις νεροτριβές και σ’ έναν από τους ψηλότερους καταρράκτες στην Ελλάδα

Κείμενο - Φωτογραφίες: Ανδρομάχη Βρακατσέλη

Στη σκιά των Ακαρνανικών Ορέων βρίσκεται το χωριό Μοναστηράκι, μισή ώρα από τη Λευκάδα. Σε ένα τοπίο με απαράμιλλη φυσική ομορφιά, τρεχούμενα νερά και αιωνόβια πλατάνια συναντά κανείς ακόμη τους ηλικιωμένους με τις αγκλίτσες τους να πίνουν καφέ στα παραδοσιακά του καφενεία. Βρισκόμαστε στην καρδιά του Ξηρομέρου και όλα αυτά παραπέμπουν σε άλλη εποχή.

 

Ο ποταμός Κεφαλόβρυσος διασχίζει το χωριό και μπορεί κανείς να τον απολαύσει στο γεφυράκι στη κεντρική πλατεία του χωριού, περπατώντας στα λιθόστρωτα ή επισκέπτοντας τις νεροτριβές. Εκεί υπάρχουν επιχειρήσεις που αναλαμβάνουν το πλύσιμο ρούχων στο ποτάμι με το παραδοσιακό και φυσικό τρόπο χωρίς απορρυπαντικό χρησιμοποιώντας την ορμή του νερού.

O Κεφαλόβρυσος στο Μοναστηράκι

Ο ποταμός δημιουργεί τρεις ιαματικές πηγές, της Χελώνας, της Νεράιδας και της Κορπής. Η τελευταία απέχει 3 χιλιόμετρα από το χωριό και γύρω της υπάρχει ομώνυμος οικισμός για όσους κάποτε την επισκέπτονταν για υδροθεραπεία. Στην περιοχή παράγεται το νερό Κορπή.

 

Όμως ο Κεφαλόβρυσος κρύβει και άλλα μυστικά. Δημιουργεί ένα από τα πιο επιβλητικά  φυσικά τοπία της Ελλάδας τον πανύψηλο  και άγνωστο καταρράκτη του Σεπετού. Η πρόσβαση πάρα πολύ δύσκολη καθότι το μέρος είναι παρθένο και γεμάτο πυκνή βλάστηση (περισσότερες πληροφορίες για τον καταρράκτη εδώ). Πίσω από τον καταρράκτη υπάρχει το σπήλαιο της  Νεραϊδοσπηλιάς.

 

Ένα από τα πιο σημαντικά βυζαντινά μνημεία της Ακαρνανίας βρίσκεται 2 χιλιόμετρα  νότια του χωριού, ο ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Παντοκράτορας) που πιθανότατα χτίστηκε πάνω σε άλλο ναό. Την περίοδο αυτή ερευνάται αν υπήρξε εκεί η Μονή του Σωτήρος των Σφετών με μαρτυρίες που τρέχουν πίσω στα 1229 πΧ. Το χωριό πιθανότατα πήρε το όνομά του από το ναό αυτό και γιορτάζει στις 18 Αυγούστου με το παλαιό ημερολόγιο.  Σε ένα τριήμερο πανηγύρι πλήθος κόσμου γεμίζει το Μοναστηράκι.

 

Η περιοχή φημίζεται για τα γευστικό κρέας και τα τυροκομικά. Αναζητείστε και το παραδοσιακό γλυκό κουριμάς. Τα παραδοσιακά ψητοπωλεία και οι ταβέρνες γεμίζουν κόσμο ακόμη και το χειμώνα. Ενώ πριν τη γιορτή του Πάσχα οι ντόπιοι κρατούν ζωντανό το έθιμο της τρομπέτας φτιάχνοντας το όργανο από φλούδα ιτιάς.

Στο βαθύ ίσκιο των πλατανιών και το κελάρυσμα του ποταμού το Μοναστηράκι ενδείκνυται για αυθεντικές αναζητήσεις.

Η Ανδρομάχη Βρακατσέλη προσφέρει φωτογραφικές υπηρεσίες κάθε είδους (εκδηλώσεις κα). Φωτογραφίζει τις αυθεντικές στιγμές σε εναλλακτικά τοπία και τις αιχμαλωτίζει για εσας και τους ανθρώπους που αγαπάτε.

www.andromachi.com Facebook

 

Γνωρίζοντας το Ξηρόμερο: Πάλαιρος, η απρόσμενη πλευρά του Ιονίου

Μόλις 30 λεπτά από την πόλη της Λευκάδας, βρίσκεται η Πάλαιρος, γνωστή και ως Ζαβέρδα. Πρόκειται για μια πολύ καλά οργανωμένη τουριστικά κωμόπολη, με μοναδικό φυσικό τοπίο και πολύπλευρο χαρακτήρα.

Ενδείκνυται για όσους επιθυμούν ξέγνοιαστες, εναλλακτικές και οικογενειακές διακοπές αλλά είναι ιδανική και για όσους επιζητούν έναν πιο έντονο παλμό στις διακοπές τους καθώς η νυχτερινή ζωή της Παλαίρου μπορεί να χαρακτηριστεί αρκετά ενδιαφέρουσα.

Η Πάλαιρος φιλοξενεί  πλήθος ιστιοπλοϊκών τόσο στο γραφικό της λιμανάκι  όσο και στη σύγχρονη μαρίνα της. Στα πλακόστρωτα και πολυσύχναστα στενά της  υπάρχουν  όμορφα σπίτια με το επιβλητικό αρχοντικό του Ράγκου να ξεχωρίζει. Φημολογείται μάλιστα πως εν έτει 1963 ο Αριστοτέλης Ωνάσης ήθελε να αγοράσει νησάκι δίπλα στην παραθαλάσσια αυτή κωμόπολη.

Ξεκινώντας από την Πάλαιρο, στην παράκτια ακτή του χωριού Πογωνιά συναντά κανείς μια απρόσμενη πλευρά του Ιονίου. Ήπιο κλίμα, κρυστάλλινα και καθαρά νερά με τυρκουάζ χρώμα. Το μέγιστο των χιλιομέτρων είναι δώδεκα, αλλά η οδική πρόσβαση σε αυτές είναι αρκετά δύσκολη γιατί  σε κάποια σημεία υπάρχει χωματόδρομος ή τσιμέντο. Αυτό όμως είναι που κάνει και το Ξηρόμερο ξεχωριστό: είναι ένας παρθένος τόπος.

Η απέραντη αμμώδης παραλία Ποταμάκι έχει θέα στα Ακαρνανικά βουνά και στα νησάκια του Ιονίου και αρκετοί είναι αυτοί που κάνουν οργανωμένο κάμπινγκ στην περιοχή. Η παραλία του Αη Γιάννη με το ομώνυμο εκκλησάκι  μυρίζει νησί. Είναι ένας ειδυλλιακός κολπίσκος με διαυγή νερά και βότσαλο. Το Βαρκό είναι ένας γραφικός όρμος με καταγάλανα νερά που το καλοκαίρι κατακλύζεται από ιστιοπλοϊκά. Μετά το Βαρκό, στις Ακαρνανικές ακτές  ένα ιδιαίτερο τοπίο δημιουργείται από τους μικρούς κολπίσκους. Τέλος  η παραλία Βαθυαβάλι, είναι  η ωραιότερη παραλία του νομού Αιτωλοακαρνανίας· Τυρκουάζ νερά, βότσαλο και ομορφιά που εκπλήσσει. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως χρόνια τώρα αποτελεί το κρυφό μυστικό των ιστιοπλόων.

Για αυτούς που αγαπούν τις εναλλακτικές δραστηριότητες η Πάλαιρος είναι ιδανική για καταδύσεις και προσφέρεται τόσο για τους αρχάριους όσο και για τους προχωρημένους. Ενδεικτικά καταδυτικά σημεία είναι ο Κόλπος Αγίας Παρασκευής, τα Αδελφονήσια και ο Άγιος Νικόλαος.

Σχεδόν 7 χιλιόμετρα εκτός πόλης, στα επιβλητικά Ακαρνανικά όρη βρίσκεται η Ιερά Μονή του Αγίου Δημητρίου με την εκπληκτική θέα στο Ιόνιο. Αξίζει κανείς να την επισκεφτεί στην εορτή του Αγίου στις 26 Οκτωβρίου, όπου οι ντόπιοι κάνουν μια ιδιαίτερη γιορτή με άλογα. Ενώ 12 χιλιόμετρα απέχει ο αρχαιολογικός χώρος της Παλαίρου, σε απόκεντρο βουνό στη θέση Κεχροπούλα. Εκεί συναντά κανείς μια ιδιαίτερη οχύρωση, τοξωτές πύλες, συλημένους τάφους και αρχαία αγορά.

Η Πάλαιρος έχει μια νησιώτικη ατμόσφαιρα και αποτελεί πόλο έλξης τουριστών που αναζητούν διακοπές ακριβώς δίπλα στη θάλασσα.

 

Η Ανδρομάχη Βρακατσέλη προσφέρει φωτογραφικές υπηρεσίες κάθε είδους (εκδηλώσεις κα). Φωτογραφίζει τις αυθεντικές στιγμές σε εναλλακτικά τοπία και τις αιχμαλωτίζει για εσας και τους ανθρώπους που αγαπάτε.

www.andromachi.com Facebook

Καταρράκτης Σεπετού: Φωτογραφίζοντας μια κρυμμένη γοητεία

Κείμενο – Φωτογραφίες : Ανδρομάχη Βρακατσέλη 

Πάει καιρός που κάναμε αυτήν την εκδρομή. Δεκέμβρης ήταν ή τέλη Νοέμβρη του 2013. Η Αιτωλοακαρνανία είναι τόπος που δεν χάνει τη γοητεία του οποιαδήποτε εποχή (εδώ άλλες εκδρομές Φράγμα Αρχαίας Αλυζίας, Τρύγος στην Περατιά, Χιονισμένα βουνά Αιτ/νιας, Ανάβαση στα Ακαρνανικά Όρη, Παλιός νερόμυλος Μυρτιάς, Πανσέληνος στα Ακαρνανικά Όρη). Πάντα η Περατιά είναι το σημείο αναχώρησης μας, ήρθαν και φίλοι από τη Λευκάδα και ξεκινήσαμε για το Μοναστηράκι. Το χωριό αυτό δεν είναι ξεχωριστό μόνο για τις  παραδοσιακές του νεροτριβές, τις πηγές Κορπής το κρέας του και τα γαλακτοκομικά του (κάθε χρόνο οικογενειακή φίλη μας προμηθεύει αυθεντικό σπιτικό βούτυρο) αλλά και για τον καταρράκτη του Σεπετού. Ένας εντυπωσιακός καταρράκτης που αν δεν τον έβλεπα από κοντά δεν θα φανταζόμουν πόσο όμορφος και ψηλός είναι. Από όσο έψαξα ήμουν η πρώτη επαγγελματίας φωτογράφος που φωτογράφισε αυτόν τον καταρράκτη. Αυτό θα πει  adventure photographer! ( φωτογράφος περιπέτειας)

 

Η πρόσβαση σε αυτόν δύσκολη. Ευτυχώς βρήκαμε μια παρέα νεαρών παιδιών που προσφέρθηκε να μας πάει γιατί διαφορετικά δεν θα το βρίσκαμε. Περάσαμε χωράφια και φτάσαμε στο ποτάμι που σε οδηγεί στον καταρράκτη. Η βλάστηση πυκνή, λάσπη αρκετή και το έδαφος γλίστραγε πολύ. Ανεβήκαμε σε πεσμένους κορμούς δέντρων, διασχίσαμε το ποτάμι και στο τέλος σκαρφαλώσαμε έναν μεγάλο βράχο για να καταλήξουμε στον καταρράκτη. Κάποιους τους κουβάλησαν στην πλάτη. Το θέαμα άξιζε όσο τίποτε άλλο. Ένας καταρράκτης σα λαμπάδα στέκονταν μπροστά σου. Και το μόνο που σκεφτόσουν ήταν «μα είναι δυνατόν να κρύβει τόσες ομορφιές η φύση»; Δεν πλησιάσαμε πολύ γιατί το νερό έτρεχε με δύναμη και ήταν επικίνδυνο. Καιρό μετά διάβασα ότι πίσω από τον καταρράκτη κρύβεται μια σπηλιά ή νεραϊδοσπηλιά κατά τους ντόπιους. Σύμφωνα με τα αρχεία της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας που το επισκέφτηκε το 1957 οι διαστάσεις του σπηλαίου είναι μήκος 26 μ, βάθος 1.5 και ύψος 15 μέτρα.

Πάει καιρός που κάναμε αυτήν την εκδρομή. Ακόμη θυμάμαι πόσο μικρή ένιωσα μπροστά στον καταρράκτη του Σεπετού.

Για πρόσβαση στον καταρράκτη στείλτε μας εδω:andromachiv@hotmail.com

 

Η Ανδρομάχη Βρακατσέλη εξερευνά τον κόσμο μέσω του ήχου και της φωτογραφίας και καταγράφει την πολιτιστική κληρονομιά της Αιτωλοακαρνανίας. Είναι υποψήφια διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Eκπαιδευτική συνεργάτης στον ήχο, την εικόνα και τα νέα μέσα στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο Ευγενίδειο Ίδρυμα, κα. Έργα της έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Λονδίνο, Μπουένος Αίρες κα)  www.andromachi.com Facebook

 

 

 

Στην Περατιά Αιτωλοακαρνανίας για τον τρύγο

Στην Περατιά, το πιο ακρινό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας στο δρόμο προς Λευκάδα -το «πέρασμα» κατά τον αρχαιολόγο Δαίρπφελδ  προς την Ομηρική Ιθάκη- υπάρχουν ακόμη κάποιες διαδικασίες που γίνονται συλλογικά και αυθεντικά, σα να στήνεις ένα μικρό πανηγύρι. Μια από αυτές είναι και ο τρύγος.

Η Περατιά μάλιστα, έχει παράδοση στο κρασί. Ο παππούς μου κάποτε είχε πάρει βραβείο για το κρασί του στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης!

Μια ημερομηνία μέσα στο Σεπτέμβρη που εξαρτάται από τον καιρό, για να έχουν την κατάλληλη θερμοκρασία τα κλήματα, μια γειτονιά ή μια παρέα συγκεντρώνεται για να μαζέψει τα αμπέλια, μια συλλογική ασχολία που κρύβει τόση χαρά αλλά και ευχάριστη κούραση. "Θέρος, τρύγος, πόλεμος", που λέει και η παροιμία, δείχνοντας ότι η διαδικασία πρέπει να γίνει γρήγορα και σε συγκεκριμένο στάδιο ωρίμανσης.

 

Φέτος μαζευτήκαμε την τελευταία Τετάρτη του Σεπτέμβρη το απόγευμα, στο λεγόμενο πέρα χωριό, στη συνοικία Αγία Βαρβάρα.

Αφού μαζεύτηκαν στα καφάσια τα κόκκινα και τα άσπρα σταφύλια, για να βγει το ροζέ κρασί και το τσίπουρο, στο τέλος ο καθένας που βοηθούσε στη διαδικασία έφυγε με μια σακούλα με σταφύλια. Κάποτε ο κόσμος έφερνε τη δικιά του κόφα- καλάθι και τη γέμιζε σταφύλια ως ευχαριστώ από τον ιδιοκτήτη του αμπελιού για τη συνεισφορά τους.

 

Η επόμενη μέρα ήταν αυτή που θα ετοιμαστεί ο μούστος. Σαν ένας πλούσιος χυμός με εξαιρετική γεύση. Σήμερα λίγοι πατάνε τα σταφύλια και η διαδικασία έχει αντικατασταθεί με χειροκίνητα μηχανήματα. Παλαιότερα τα πάταγαν μόνο άντρες "γιατί εμείς οι γυναίκες φοράγαμε ρόμπες και δεν μπορούσαμε να τις σηκώσουμε", μου ανέφερε η θειά Σταυρούλα γεννημένη στο Ξηρόμερο.  Μάλιστα είπε  ότι στην περιοχή τραγούδαγαν στον τρύγο το κομμάτι αυτό:

 

"Μπαίνω μες τα αμπέλι  σα νοικοκυρά

Να κι ο νοικοκύρης  που ’ρχεται κοντά

Έλα νοικοκύρη  να τριγύσουμε

Κόκκινα σταφύλια να πατήσουμε"

 

Ήρθε πάλι ο κόσμος να βοηθήσει και η νοικοκυρά ετοίμαζε φαγητό ενώ ο οικοδεσπότης μας εξηγούσε πως με τις εναλλαγές του φεγγαριού το κρασί μπορεί να βράζει ξανά και ξανά. Τα υπολλείματα από τα "πατημένα" σταφύλια μπήκαν σε σακιά καλά κλεισμένα για να γίνει η ζύμωση και να βγει το τσίπουρο τον Νοέμβρη.

Στο τέλος, η φωτογραφική μηχανή έκλεισε. Και ακούγονταν μόνο τα γέλια και ο μούστος που είχε ήδη αρχίσει να βράζει στο βαρέλι.

 

 

 

Η Ανδρομάχη Βρακατσέλη εξερευνά τον κόσμο μέσω του ήχου και της φωτογραφίας. Είναι υποψήφια διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Eκπαιδευτική συνεργάτης στον ήχο, την εικόνα και τα νέα μέσα στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο Πολιτιστικό Ίδρυμα του Ομίλου Πειραιώς  κα.  www.andromachi.com

 

 

Κάνε μας like στο Facebook!

Οδοιπορικό στην Αρχαία Αλυζία Αιτωλοακαρνανίας (μέρος πρώτο)

Γενάρης λοιπόν, βροχερή μέρα, ξεκινήσαμε όπως πάντα από το χωριό Περατιά και ακολουθήσαμε το δρόμο από την Πάλαιρο προς το Μύτικα ώστε να φτάσουμε στο χωριό Βάρνακας. Εκεί,  στις χαράδρες των Ακαρνανικών ορέων βρίσκεται κρυμμένο το φράγμα της Αρχαίας Αλυζίας: “ένα από τα πιο προηγμένα τεχνολογικά αρχαία φράγματα της ελληνικής επικράτειας”

 

Στο δρόμο προς Μύτικα, η Λευκάδα στα δυτικά, και το Ιόνιο είχε ένα γοητευτικό γκριζοπράσινο χρώμα λόγω της χειμωνάτικης συννεφιάς. Πάντα αυτή η πλευρά ίσως λόγω του ξερού της τοπίου έχει μια ιδιαίτερη και άγρια ομορφιά. Βέβαια συναντάς αρκετά ζωά και ίσως αυτό το κάνει και λίγο πιο επικίνδυνο στην οδήγηση..Αυτή τη φορά είδαμε την  αυτόχθονη ποικιλία γουρουνιού που έχει τις ρίζες της στα αρχαία χρόνια (το ελληνικό γουρούνι είναι μαύρο και τριχωτό και όχι ροζ). Μάλιστα επειδή η διαβίωσή τους στη δύσβατη περιοχή είναι πιο δύσκολη έχουν ένα λεπτό στρώμα λίπους. Για αυτό το λόγο οι κτηνοτρόφοι δεν τα προτιμούν, αν και το κρέας τους δε συγκρίνεται, και έτσι σιγα σιγά οι ντόπιες φυλές ζώων εξαφανίζονται.

 

Φτάνοντας στο Βάρνακα, οι κάτοικοι πολύ εξυπηρετικοί να μας βοηθήσουν. Δεν θα ξεχάσω τον ηλικιωμένο τσοπάνο που περπατούσε καμαρωτός με το ταγάρι του. Άλλες εποχές, άλλες εικόνες. Από το χωριό αυτό ήταν ο οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του '21 Γεώργιος Βαρνακιώτης, ο «Στρατηγός της Δυτικής Ελλάδας».

Το φράγμα είναι πολύ κοντά στο χωριό και ο καταρράκτης δίπλα σε αυτό αν και μικρός είναι απαράμιλλης ομορφιάς!Χρονολογείται από τον 1ο αι πΧ έχει μήκους 25μ και ύψος 12.Το τοπίο βραχώδες και άγριο, είμαστε στο Ξηρόμερο άλλωστε, με παλιούς νερόμυλους και αιωνόβια πλατάνια, αλλά δυστυχώς ο καιρός δεν μας επέτρεψε να ανέβουμε και στο κάστρο  (θέση Γλώσσες).

Βγαίνοντας από το χωριό μετά την Παναγούλα στο δρόμο προς Αρχοντοχώρι, δεσπόζει στα αριστερά μας ο Πύργος- Παρατηρητήριο, κομμάτι της οχύρωσης της Αρχαίας Αλυζίας. Η θέα είναι εκπληκτική και το συννεφιασμένο νησί Κάλαμος μοιάζει με ηφαίστειο από ψηλά.

 

Κάποιες στιγμές σταμάτεγε η βροχή και μας έδινε τη δυνατότητα να περπατήσουμε έξω. Έτσι ήμασταν πολύ τυχεροί που κάναμε βόλτα στην παραλία του Μύτικα και είδαμε το νησί του Καλάμου μέσα στη βροχή και τη συννεφιά. Δυστυχώς όμως δεν προλάβαμε να δούμε τα ερείπια του Ναού της Αρτέμιδος στην περιφέρεια Δρυμώνα. Την επόμενη φορά!

 

Φωτογραφίες - κείμενο: Ανδρομάχη Βρακατσέλη

Η Ανδρομάχη Βρακατσέλη εξερευνά τον κόσμο μέσω του ήχου και της φωτογραφίας. Είναι υποψήφια διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αιγαίου, εκπαιδευτικός συνεργάτης του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, του Ευγενίδιου Ιδρύματος και  του Πολιτιστικού Ιδρύματος Τρ. Πειραιώς στον ήχο, την εικόνα και τα ψηφιακά μέσα.

Κάνε μας like στο Facebook!