Aνάμεσα στις Ακαρνανικές κορυφές στο χωριό του Παλιού Βάρνακα

 

Μια ακόμη κρυμμένη ομορφιά της Αιωτολοακαρνίας είναι το πέτρινο χωριό του  Παλιού Βάρνακα (εδώ άλλες εκδρομές καταρράκτης Σεπετού, Φράγμα Αρχαίας Αλυζίας, Τρύγος στην Περατιά, Χιονισμένα βουνά Αιτ/νιας, Ανάβαση στα Ακαρνανικά Όρη, Παλιός νερόμυλος Μυρτιάς, Πανσέληνος στα Ακαρνανικά Όρη). Εγκαταλελειμμένο εδώ και χρόνια αλλά η γοητεία του παραμένει ακλόνητη. Μάλιστα είμαι η πρώτη επαγγελματίας φωτογράφος που φωτογράφισε τον Παλιό Βάρνακα και αυτό έδωσε στην εκδρομή μας αέρα εξερεύνησης και περιπέτειας.

Διασχίσαμε το σημερινό χωριό του Βάρνακα, μια κοινότητα 350 κάτοικων, και στην συνέχεια  μέσα από μια μοναδική διαδρομή  τόσο από πλευρας φυσικου περιβάλλοντος (διπλά στο ποτάμι με τα πανέμορφα πλατάνια) όσο  και από αρχαιολογικά μνημεία (Αρχαίο Φράγμα Αλυζιας, Βυζαντινό κάστρο του Βαρνακα)  φτάσαμε στον παλιό Βάρνακα. Ανάμεσα στις κορυφές των Ακαρνανικών ορέων, τα απόκρημνα βράχια και το παρθένο Ξηρομερίτικο τοπίο βρίσκεις διάσπαρτα τα πέτρινα σπίτια του χωριού. Με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική τους τα σπίτια είναι ένα με τα χρώματα του τοπίου. Όσο και να περπατάς  ανακαλύπτεις όλο και περισσότερες οικίες ενώ η θέα προς τα νησιά του Ιονίου είναι επιβλητική.

Λίγα λογια για την ιστορία του χωριού, που είναι μεγάλη, όπως μας ενημέρωσε ο Πολιτιστικός Περιβαλλοντικός Σύλλογος Βάρνακα: "Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ο Βάρνακας υπήρξε έδρα του αρματολικιού του Ξηρομέρου, χάρις την εθνική δράση της οικογένειας Βαρνακιώτη και όχι μόνο (πάρα πολλοί αγωνιστές της επανάστασης του 1821 είχαν την καταγωγή τους από το Βαρνακα).  Το 1806 τα χωριά περιήλθαν στην εξουσία του Αλή Πασά ο οποίος κατεδίωξε τον Γ. Βαρνακιώτη, το 1810 τον αποκατέστησε στο αξίωμα του καπετάνιου της περιοχής φοβούμενος πιθανή εξέγερση. Στις 10 Μάη ο Γ. Βαρνακιώτης κήρυξε την έναρξη της επανάστασης στο Ξηρόμερο και εξέδωσε την πρώτη επαναστατική προκήρυξη της Δυτικής Ελλάδας.

Το χωριό αποτέλεσε σημαντική κωμόπολη (κεφαλοχώρι) για τη γύρω περιοχή, τα πλούσια αρχαιολογικά ευρήματα και τα ερείπια του παλαιού Βάρνακα μαρτυρούν αυτόν του το ρόλο.Αξιόλογης αρχαιολογικής σκοπιάς αποτελεί και ο Ιερός ναός του Αγίου Αθανασίου που εντάσσεται στο 16ο αιώνα μ.Χ. Σήμερα ο παλαιός ναός έχει ανοικοδομηθεί.Υπήρχαν ακόμη 3-4 σημαντικοί ναοί που δυστυχώς δεν έχουν διασωθεί.Επίσης στο κέντρο του  ερειπωμένου χωριού υπάρχει ακόμη η βρύση με το εξαιρετικής ποιότητας νερό ου πηγάζει από τα γύρω βουνά. Από το 1920 οι κάτοικοι αρχίσαν σιγά σιγά να εγκαταλείπουν το χωριο και την δεκαετία του 1950 αυτό εγκαταλείφθηκε πλήρως".

Έχουμε ακόμη πολλά να ανακαλύψουμε σε αυτό το νομό!

 

Η Ανδρομάχη Βρακατσέλη εξερευνά τον κόσμο μέσω της τέχνης και προσφέρει φωτογραφικές υπηρεσίες κάθε είδους (εκδηλώσεις κα). . Είναι υποψήφια διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Eκπαιδευτική συνεργάτης στον ήχο, την εικόνα και τα νέα μέσα στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο Ευγενίδειο Ίδρυμα, κα. Έργα της έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Λονδίνο, Μπουένος Αίρες κα)  www.andromachi.com Facebook

 

 

Καταρράκτης Σεπετού: Φωτογραφίζοντας μια κρυμμένη γοητεία

Κείμενο – Φωτογραφίες : Ανδρομάχη Βρακατσέλη 

Πάει καιρός που κάναμε αυτήν την εκδρομή. Δεκέμβρης ήταν ή τέλη Νοέμβρη του 2013. Η Αιτωλοακαρνανία είναι τόπος που δεν χάνει τη γοητεία του οποιαδήποτε εποχή (εδώ άλλες εκδρομές Φράγμα Αρχαίας Αλυζίας, Τρύγος στην Περατιά, Χιονισμένα βουνά Αιτ/νιας, Ανάβαση στα Ακαρνανικά Όρη, Παλιός νερόμυλος Μυρτιάς, Πανσέληνος στα Ακαρνανικά Όρη). Πάντα η Περατιά είναι το σημείο αναχώρησης μας, ήρθαν και φίλοι από τη Λευκάδα και ξεκινήσαμε για το Μοναστηράκι. Το χωριό αυτό δεν είναι ξεχωριστό μόνο για τις  παραδοσιακές του νεροτριβές, τις πηγές Κορπής το κρέας του και τα γαλακτοκομικά του (κάθε χρόνο οικογενειακή φίλη μας προμηθεύει αυθεντικό σπιτικό βούτυρο) αλλά και για τον καταρράκτη του Σεπετού. Ένας εντυπωσιακός καταρράκτης που αν δεν τον έβλεπα από κοντά δεν θα φανταζόμουν πόσο όμορφος και ψηλός είναι. Από όσο έψαξα ήμουν η πρώτη επαγγελματίας φωτογράφος που φωτογράφισε αυτόν τον καταρράκτη. Αυτό θα πει  adventure photographer! ( φωτογράφος περιπέτειας)

 

Η πρόσβαση σε αυτόν δύσκολη. Ευτυχώς βρήκαμε μια παρέα νεαρών παιδιών που προσφέρθηκε να μας πάει γιατί διαφορετικά δεν θα το βρίσκαμε. Περάσαμε χωράφια και φτάσαμε στο ποτάμι που σε οδηγεί στον καταρράκτη. Η βλάστηση πυκνή, λάσπη αρκετή και το έδαφος γλίστραγε πολύ. Ανεβήκαμε σε πεσμένους κορμούς δέντρων, διασχίσαμε το ποτάμι και στο τέλος σκαρφαλώσαμε έναν μεγάλο βράχο για να καταλήξουμε στον καταρράκτη. Κάποιους τους κουβάλησαν στην πλάτη. Το θέαμα άξιζε όσο τίποτε άλλο. Ένας καταρράκτης σα λαμπάδα στέκονταν μπροστά σου. Και το μόνο που σκεφτόσουν ήταν «μα είναι δυνατόν να κρύβει τόσες ομορφιές η φύση»; Δεν πλησιάσαμε πολύ γιατί το νερό έτρεχε με δύναμη και ήταν επικίνδυνο. Καιρό μετά διάβασα ότι πίσω από τον καταρράκτη κρύβεται μια σπηλιά ή νεραϊδοσπηλιά κατά τους ντόπιους. Σύμφωνα με τα αρχεία της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας που το επισκέφτηκε το 1957 οι διαστάσεις του σπηλαίου είναι μήκος 26 μ, βάθος 1.5 και ύψος 15 μέτρα.

Πάει καιρός που κάναμε αυτήν την εκδρομή. Ακόμη θυμάμαι πόσο μικρή ένιωσα μπροστά στον καταρράκτη του Σεπετού.

Για πρόσβαση στον καταρράκτη στείλτε μας εδω:andromachiv@hotmail.com

 

Η Ανδρομάχη Βρακατσέλη εξερευνά τον κόσμο μέσω του ήχου και της φωτογραφίας και καταγράφει την πολιτιστική κληρονομιά της Αιτωλοακαρνανίας. Είναι υποψήφια διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Eκπαιδευτική συνεργάτης στον ήχο, την εικόνα και τα νέα μέσα στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο Ευγενίδειο Ίδρυμα, κα. Έργα της έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Λονδίνο, Μπουένος Αίρες κα)  www.andromachi.com Facebook

 

 

 

Λίμνη Κερκίνη: Φωτογραφίζοντας τα πουλιά στο φυσικό τους περιβάλλον

Το να φωτογραφίζεις  πουλιά είναι μια ιδαίτερη και ξεχωριστή εμπειρία:να γνωρίζεις μέσα από το φακό τα χαρακτηριστικά τους, το χρώμα των φτερών τους..Το να τα φωτογραφίζεις όμως σε σχέση με το φυσικό τους περιβάλλον είναι ακόμη πιο γοητευτικό:μαθαίνεις πως ζουν, σε ποιο μέρος ξεκουράζονται, που κάνουν τις φωλιές τους, πως πετάνε με τον δυνατό άνεμο.

Η λίμνη Κερκίνη, τεχνητή λίμνη στη Βόρεια Ελλάδα, είναι ένας από τους πιο σημαντικούς υδροβιότοπους της χώρας:ένας παράδεισος γεμάτος πουλιά. Πάνω από 300 είδη εμφανίζονται εδω. Βρεθήκαμε στα τέλη Μάρτη με την ομάδα Combo Ride Bicycle Adventures και ανάμεσα στις διάφορες δράσεις περιπέτειας η εκδρομή περιείχε κανό και περιήγηση στη λίμνη. Εκεί μου δόθηκε η ευκαιρία, αν και σε σύντομο χρονικό διάστημα, να φωτογραφίσω τα πουλιά όπως ζουν στον υδροβιότοπο.

Στην αρχή περιηγηθήκαμε γύρω από τη λίμνη βλέποντας τα αυτοσχέδια σπίτια των ψαράδων, τα βουβάλια και παρατηρώντας τα πουλιά από την ακτή. Εντυπωσιακό ήταν το όρος Μπέλλες, το σύνορο Ελλάδας, Σερβίας και Βουλγαρίας (στην αρχαία Ελλάδα ονομάζονταν Κερκίνη) στο ηλιοβασίλεμα.

Ώρα για κανό στον τόπο που ζουν τα πουλιά. Ευχαριστώ τους Αθηνά και Γιώργο που έκαναν κουπί!

Φωτογραφικές συμβουλές (γιατί τα πουλιά κινούνται συνέχεια):

  • Τηλεφακός, με σταθεροποιητή - image stabilizer
  • Βάζουμε την κάμερα στο autofocus - AI Servo AF mode και στο continuous high speed (για να τραβήξουμε πολλές φωτογραφίες στη σειρά)
  • Xρειάζεται υψηλή ταχύτητα (άτυπος κανόνας όση η ταχύτητα τόσο ο φακός πχ 300 ταχύτητα= 300mm φακός).

Αξίζει να σημειωθεί ότι η λίμνη κάθε εποχή του χρόνου έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά. Γενικά πάντως τα περάσαμε όμορφα!

 

Η Ανδρομάχη Βρακατσέλη εξερευνά τον κόσμο μέσω του ήχου και της φωτογραφίας. Είναι υποψήφια διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Eκπαιδευτική συνεργάτης στον ήχο, την εικόνα και τα νέα μέσα στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο Ευγενίδειο Ίδρυμα  κα.  www.andromachi.com

Κάνε μας like στο Facebook!

Οδοιπορικό στην Αρχαία Αλυζία Αιτωλοακαρνανίας (μέρος πρώτο)

Γενάρης λοιπόν, βροχερή μέρα, ξεκινήσαμε όπως πάντα από το χωριό Περατιά και ακολουθήσαμε το δρόμο από την Πάλαιρο προς το Μύτικα ώστε να φτάσουμε στο χωριό Βάρνακας. Εκεί,  στις χαράδρες των Ακαρνανικών ορέων βρίσκεται κρυμμένο το φράγμα της Αρχαίας Αλυζίας: “ένα από τα πιο προηγμένα τεχνολογικά αρχαία φράγματα της ελληνικής επικράτειας”

 

Στο δρόμο προς Μύτικα, η Λευκάδα στα δυτικά, και το Ιόνιο είχε ένα γοητευτικό γκριζοπράσινο χρώμα λόγω της χειμωνάτικης συννεφιάς. Πάντα αυτή η πλευρά ίσως λόγω του ξερού της τοπίου έχει μια ιδιαίτερη και άγρια ομορφιά. Βέβαια συναντάς αρκετά ζωά και ίσως αυτό το κάνει και λίγο πιο επικίνδυνο στην οδήγηση..Αυτή τη φορά είδαμε την  αυτόχθονη ποικιλία γουρουνιού που έχει τις ρίζες της στα αρχαία χρόνια (το ελληνικό γουρούνι είναι μαύρο και τριχωτό και όχι ροζ). Μάλιστα επειδή η διαβίωσή τους στη δύσβατη περιοχή είναι πιο δύσκολη έχουν ένα λεπτό στρώμα λίπους. Για αυτό το λόγο οι κτηνοτρόφοι δεν τα προτιμούν, αν και το κρέας τους δε συγκρίνεται, και έτσι σιγα σιγά οι ντόπιες φυλές ζώων εξαφανίζονται.

 

Φτάνοντας στο Βάρνακα, οι κάτοικοι πολύ εξυπηρετικοί να μας βοηθήσουν. Δεν θα ξεχάσω τον ηλικιωμένο τσοπάνο που περπατούσε καμαρωτός με το ταγάρι του. Άλλες εποχές, άλλες εικόνες. Από το χωριό αυτό ήταν ο οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του '21 Γεώργιος Βαρνακιώτης, ο «Στρατηγός της Δυτικής Ελλάδας».

Το φράγμα είναι πολύ κοντά στο χωριό και ο καταρράκτης δίπλα σε αυτό αν και μικρός είναι απαράμιλλης ομορφιάς!Χρονολογείται από τον 1ο αι πΧ έχει μήκους 25μ και ύψος 12.Το τοπίο βραχώδες και άγριο, είμαστε στο Ξηρόμερο άλλωστε, με παλιούς νερόμυλους και αιωνόβια πλατάνια, αλλά δυστυχώς ο καιρός δεν μας επέτρεψε να ανέβουμε και στο κάστρο  (θέση Γλώσσες).

Βγαίνοντας από το χωριό μετά την Παναγούλα στο δρόμο προς Αρχοντοχώρι, δεσπόζει στα αριστερά μας ο Πύργος- Παρατηρητήριο, κομμάτι της οχύρωσης της Αρχαίας Αλυζίας. Η θέα είναι εκπληκτική και το συννεφιασμένο νησί Κάλαμος μοιάζει με ηφαίστειο από ψηλά.

 

Κάποιες στιγμές σταμάτεγε η βροχή και μας έδινε τη δυνατότητα να περπατήσουμε έξω. Έτσι ήμασταν πολύ τυχεροί που κάναμε βόλτα στην παραλία του Μύτικα και είδαμε το νησί του Καλάμου μέσα στη βροχή και τη συννεφιά. Δυστυχώς όμως δεν προλάβαμε να δούμε τα ερείπια του Ναού της Αρτέμιδος στην περιφέρεια Δρυμώνα. Την επόμενη φορά!

 

Φωτογραφίες - κείμενο: Ανδρομάχη Βρακατσέλη

Η Ανδρομάχη Βρακατσέλη εξερευνά τον κόσμο μέσω του ήχου και της φωτογραφίας. Είναι υποψήφια διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αιγαίου, εκπαιδευτικός συνεργάτης του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, του Ευγενίδιου Ιδρύματος και  του Πολιτιστικού Ιδρύματος Τρ. Πειραιώς στον ήχο, την εικόνα και τα ψηφιακά μέσα.

Κάνε μας like στο Facebook!

Τα χιονισμένα βουνά της Αιτωλοακαρνανίας

Ποσο αγαπώ τα βουνά της Αιτωλοακαρνανίας το έχω δείξει και άλλες φορές (εδώ η ανάβαση στο Μπουμιστο).Χθες, 18 Ιανουαρίου η Αιτωλοακαρνανία είχε ντυθεί στα λευκά. Μαζί και τα βουνά της. Δυο εικόνες με θέα από τη λίμνη Αμβρακία στο δρόμο προς Αμφιλοχία και από το Παναιτωλικό όρος (και η κορφή Κατελάνος): το νοτιότερο τμήμα της οροσειράς της Πίνδου. Καλό Xειμώνα!


Hike photography στο νοτιότερο δάσος οξυάς στην Ευρώπη

Πόσοι γνωρίζουν αλήθεια την ύπαρξη της Γραμμένης Οξυάς;Πολλοί λίγοι λίγοι υποθέτω.. Είναι λοιπόν μια οροσειρά που εκτείνεται μεταξύ των περιοχών της Φθιώτιδας, της Αιτωλοακαρνανίας και της Φωκίδας. Το Σάββατο 7 Νοεμβρίου μια ομάδα περίπου 50 ατόμων (από τους Combo Ride Bicycle Adventures) αρχίσαμε την πεζοπορία και την ορεινή ποδηλασία από το χωριό Γαρδίκι και καταλήξαμε στα Κοκκάλια και τον Άγιο Νικόλαο Ευρυτανίας την επόμενη μέρα.

Επέλεξα την πεζοπορία και  έχοντας συνηθίσει να περπατάω με τον βαρύ φωτογραφικό εξοπλισμό στην πλάτη σας δείχνω κάποιες φωτογραφίες από το μαγευτικό αυτό μέρος!

Το βουνό πήρε το όνομά του από το δέντρο της οξειάς που μεγαλώνει εδώ και είναι το νοτιότερο δάσος οξειάς της Ευρώπης. Τα 1923 μέτρα κάνουν τη Σαράνταινα την υψηλότερη κορυφή που εκτίθεται στα βόρεια ρεύματα που κατεβαίνουν από το Βελούχι.

Το Σάββατο ακολουθήσαμε το δασικό δρόμο (17χλμ)  για να φτάσουμε στο καταφύγιο όπου και διανυκτερεύσαμε (1740 μέτρα). Διανυκτερεύσαμε μέσα στα αστέρια με θέα τα Βαρδούσια όρη και την επόμενη μέρα μετά από 18 χιλιόμετρα πεζοπορίας φτάσαμε στην περιοχή Κοκκάλια. Εκεί υπήρχε μνημείο για τη νίκη των Αιτωλών απέναντι στους Γαλάτες το 279 πΧ! Διασχίσαμε βασικά την περιοχή της Γραμμένης Οξυάς και φυσικά περάσαμε πανέμορφα!

 

Η γέννηση του γλάρου

Στις 10 Μαΐου έγινα μάρτυρας ενός σπάνιου γεγονότος: της γέννησης του γλάρου! Λατρεύω να περνάω το χρόνο μου δίπλα ή και μέσα στη θάλασσα φωτογραφίζοντας τα κύματα, τα θαλάσσια σπορ και το θαλασσινό τοπίο. Αλλά η γέννηση του γλάρου είναι κάτι που είδα και φωτογράφισα για πρώτη φορά.

Αυτό έγινε στον νησάκι του Αγίου Νικολάου έξω από τη Λευκάδα καθώς το είχα επισκεφτεί γιατί είχε τοπική παραδοσιακή γιορτή. Έπρεπε να ήμουν προσεκτική στη φωτογράφιση καθότι η μητέρα του είχε τρομάξει από τον κόσμο και είχε φύγει. Πατήστε να δείτε περισσότερες φωτογραφίες (οι 3 πρώτες είναι το ίδιο πουλί και οι άλλες δείχνουν την εξέλιξη του γλάρου)

 

 

Hike photography στα Ακαρνανικά Όρη

"Στέκεται σαν Μπουμστος" έλεγε η γιαγιά μου η Ανδρομάχη από το Μύτικα Αιτωλοακαρνανίας- αναφερόμενη στο βουνό Μπούμιστος, τη δεύτερη ψηλότερη κορφή των Ακαρνανικών ορέων. Τη φράση αυτή τη χρησιμοποιούν οι κάτοικοι της Λευκάδας και των γύρω περιοχών όταν βρίσκεται κάτι "καμαρωτο" και ογκωδες ως εμπόδιο μπροστά τους. Και με αυτό στο μυαλό μου ειχα παντα την απορία να δω απο κοντα αυτο το βουνο..

Έτσι, λοιπόν οργανώθηκε η ανάβαση στον Μπούμιστο, (1577μ), τη δεύτερη ψηλότερη κορυφή των Ακαρνανικών Ορέων, από τον Ορειβατικό Σύλλογο Πρέβεζας στις 19 Απριλίου 2015. Τα Ακαρνανικά Όρη βρίσκονται στο Ξηρόμερο, στα δυτικά του Νομού Αιτωλοακαρνανίας με υψηλότερο σημείο την Υψηλή Κορυφή” (1.589 μ.).

Διαβάζοντας για τα Ακαρνανικά όρη θεωρούνται "εξαιρετικό δείγμα ορεινού φυσικου και πολιτισμικού τοπίου της Μεσογείου" γιατί υπάρχει η "συνέχεια της παραδοσικής κτηνοτροφίας.. που ασκείται κυρίως με αρχαίες φυλές ντόπιων μικρόσωμων ζώων". Είδαμε και μια ξύλινη στάνη στο δρόμο προς την κορυφή που το αποδεικνύει αυτό.

Επίσης έχουν εξαιρετική βιοποικιλότητα και "φιλοξενεί είδη παγκοσμίως απειλόμενα με εξαφανιση όπως οι Βασιλαετοί και εδώ αναπαράγεται ο σημαντικότερος πληθυσμός Ορνιων της Νοτιοδυτικής Βαλκανικής ..Για τον λόγο αυτό άλλωστε έχουν ενταχτεί στο παγκόσμιο δίκτυο των Σημαντικών Περιοχών για τα Πουλιά (ΙΒΑ-Important Bird Areas)"

Ξεκινώντας από το χωριό Κομπωτή, ανηφορίσαμαμε με την ομάδα, στο άγριο αυτό βουνό γεμάτο κοφτερές πέτρες, ασβεστόλιοθους, βράχια και απόκρημνους γκρεμούς. Ομολογώ οτι ενώ έχω ανέβει στα Ιμαλάια δυσκολεύτηκα πάρα πολύ σε αυτήν την ανάβαση!

Η κάθοδος χαρτογραφήθηκε για πρώτη φορά και ήταν ανάμεσα σε ένα εντυπωσιακό δάσος Κεφαλληνιακής Ελάτης (Abies cephalonica). Το τοπίο παρθένο, και το χώμα τόσο απάτητο που ήταν πολύ εύκολο να γλιστρήσεις- για αυτό και σε κάποιο σημείο χρησιμοποιήθηκαν σκοινια.

Η θέα από την κορυφή ήταν κάτι παραπάνω από εξαιρετική, το νησάκι Κάλαμος δέσποζε μπροστά μας. Είδαμε τη Λευκάδα, τον Αβρακικό κόλπο και την οροσειρά της Πίνδου.

Η Ανδρομάχη Βρακατσέλη εξερευνά τον κόσμο μέσω του ήχου και της φωτογραφίας. Είναι υποψήφια διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Eκπαιδευτική συνεργάτης στον ήχο, την εικόνα και τα νέα μέσα στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο Πολιτιστικό Ίδρυμα του Ομίλου Πειραιώς  κα.  www.andromachi.com

 

 

Κάνε μας like στο Facebook!

Winter Wonderland, Lefkada island photos

 

Storm is coming on Kathisma beach

After rain on Agios Ioannis beach

Winter clouds on Pefkoulia beach

Sunset on the way to Agios Nikolaos island

Afternoon walk in December, Miloi beach

Following the speed of light near Agios Nikolaos island

Almond tree in Kalamitsi

Colors of February near Spanohwri village

A walk after the rain in ancient Nirikos

The clouds show us the way in Alexandros village

Into the clouds,  Ai Lias church

 Lefkada town

All Seasons adventures!

Image, when the light becomes poetry

Light is everywhere! Photography in Greek means drawing with light. As a photographer and nature lover, following the light is one of my first priorities.From sunsets to rainbows, from the colors of the ocean to Northern Lights I suggest you always chase the light in the natural world. This photo was taken in October during sunset. The beach is next to Agios Nikolaos island, a kitesurf spot near Lefkada island, Greece.

 

Autumn is all about exploration and adventure

Photos don't really do justice to the absolute beauty that lies at Agios Varvaros area in Aitoloakarnania, Greece. It seems that this place has epic vibes! It is not only the colors of Aleuras river that I was trekking along the other day, but also the beautiful waterfalls that this river hides. Following these natural routes you can find a thermal spring near the  tomb of the Orthodox Saint Varvaros. It is said that this hot spring is good for stomach problems. We have more to explore in this place!

 

Take a hike photography: There is something about Lefkada

Lefkada island in Greece is a nature photographer’s paradise! From extraordinary beaches to waterfalls, from narrow valleys to rugged seaside cliffs, Lefkada has it all. I spent a day in the “Germanika”area hiking and photographing and were pleased by the variety of scenes.

On the 12th October the mountaineering association of Preveza organized a hike on ‘Skoula’ or ‘ Mega Vouno’ mountain on the southside of Lefkada. The “Germanika area” in this mountain is named after the Germans that built their observatories there during World War II to watch the warships going to the Adriatic Sea (“Germanika”means German in Greek). There is a lot to photograph in the southern mountains of Lefkada. It is a pleasure to have so many fantastic nature subjects so close at hand. Have I ever mentioned how much I love Lefkada?

 

 

Autumn escapes

All the colors are changing during autumn time. The photo was taken in the  lake Voulkaria  in the north-western part of Aitoloakarnania prefecture and southwards of the entrance to the Amvrakikos Gulf, Greece. This is an important site for breeding and passage waterbirds and is protected by the Ramsar Convention on wetlands along the Amvrakikos Gulf.

According to Greek Travel Pages this lake is probably the remnant of a lagoon covering the valey of Paleros during the Homeric period. This lagoon is referred to as having been a saver for the Queen of Egypt Kleopatra, as a result of its shallowness. After Kleopatra’s defeat by the Romans in the naval battle of Aktion in the year 31 A.D. and chased by her enemies, she managed to cross with ease in her light-built ships via the shallow canal of Paleros, while the heavily armed Roman ships were obstructed by the bed of the canal. The name of the canal, the "Mole of Kleopatra" has been kept as a memory ot the Queen’s crossing.